Op gesprek bij BEAU BERGMANS

IVOCATIEF - 2017

Beau liep stage bij het Antwerpse bedrijf Café Costume. Na haar stageperiode, kreeg ze de kans aan de slag te blijven bij het bedrijf. Wij spraken met Beau over de eerste stappen in haar carrière, de moeilijkheden van de sector en haar dromen.

Wie is Beau?

Beau, 24 jaar, studeerde Modemanagement in Nederland. Ondertussen is ze sinds mei 2016 aan de slag bij Café Costume in Antwerpen. “Momenteel doe ik ‘Product’, dat is de inkoop van onze accessoires”, vertelt Beau. Ze is een erg aangename vertelster en brengt ons gepassioneerd thuis in haar wereld. Is er een voorstel af rond het assortiment van de accessoires, dan komt dit terecht bij Beau. Zij luistert naar feedback van de winkels en vormt een inkoopvoorstel. Ze volgt ook de verdeling en de stock op van de accessoires. Vanaf januari 2017, ondersteunt Beau ook het Marketing segment van het bedrijf.

Het vervolg van een fantastische stage

“Het echte werkleven is natuurlijk heel anders. Al heb ik het geluk gehad dat ik tijdens mijn stage bij alles erg veel betrokken werd.”, zegt Beau. Ze kreeg de ruimte om haar eigen inbreng te geven en ook net daarom vond ze het zo leuk dat ze bij Café Costume kon blijven. “Ik vind het fijn dat ik er iets van mezelf van kan maken”, vertelt Beau. Het kleine team geeft de ruimte om ook andere zaken op te nemen en daar leert ze veel uit.

“Ik voelde mij tijdens mijn stage gewaardeerd en gezien.” 

Beau houdt erg veel van uitdaging en vindt dit dan ook belangrijk in haar job. “Ik heb echt nog wel veel te leren en mag niet meteen te veel hooi op mijn vork nemen, maar dat is goed want dat zet me met beide voetjes op de grond”, zegt Beau. Ze gelooft dat ze zeker nog kan groeien in haar huidige functie. Ook binnen het team en het bedrijf is er de mogelijkheid om te groeien en dat vindt ze erg fijn. Zo is het werk binnen het marketing segment weer een nieuwe uitdaging.
Naast het oog op ieders persoonlijke groeitraject is ook de werksfeer voor Beau een heel positief punt bij Café Costume. “Ik heb heel leuke collega’s, die al meer als vrienden aanvoelen”, glundert Beau. Tijdens haar stage hoorde ze van vriendinnen dat dit ook heel anders kan zijn. “Ze hadden het gevoel nummers te zijn. Terwijl ik mij hier echt gewoon gezien voel”, zegt Beau.

“Ik heb het gevoel dat ik er vanaf dag één bij heb gehoord. Dat is gewoon belangrijk, ik voel mij goed!” 

De stap naar het werkveld

De stage van Beau vormde een goede basis om uiteindelijk aan de slag te blijven bij Café Costume. Beau: “Ik merk bij vriendinnen, die net afgestudeerd zijn, dat het erg moeilijk is om werk te vinden. Iedereen vraagt naar ervaring, maar je kan geen ervaring opleggen. En zo kan je weer geen ervaring opbouwen…”. Beau heeft dan ook het gevoel dat er weinig jonge mensen aan de slag zijn in de branche. “België heeft veel creatieve opleidingen aangaande mode, wat super is, maar er is volgens mij niet veel werkgelegenheid dat er tegenover staat”, zegt Beau. Het gedeelte van de productie is voor een groot stuk in het buitenland gevestigd en ook dit is volgens haar een reden waarom er weinig job mogelijkheden zijn. Naar het buitenland trekken, kent dan weer zijn barrières.
“Ik begrijp ook wel dat het niet vanzelfsprekend is om iemand aan te nemen die rechtstreeks van school komt. Iemand met ervaring heeft al voor verschillende vuren gestaan en dat creëert een soort vertrouwen.”, zegt Beau. Ze beseft dat het tijd en moeite kost om iemand nieuw, die van ‘nul’ moet beginnen op te leiden.
Maar Beau ziet ook nog de moeilijkheid binnen een ander punt, namelijk de aanspreekbaarheid van de bedrijven binnen de branche. “Tijdens het zoeken naar een stageplaats ontdekte ik hoe moeilijk het is bedrijven te vinden en ze te contacteren.”, vertelt Beau. Er is een drempel. En er zijn initiatieven die je ondersteunen, zoals de website van Flanders Fashion Institute, maar het is natuurlijk nooit een overrompeling aan vacatures. “Ik merk nu ook bij vriendinnen dat het heel demotiverend is als je bijvoorbeeld geen antwoord krijgt op een vacature.”, zegt Beau. “Ze moeten wel iets gaan doen, want er zijn kosten. En zo nemen er velen een andere job op en vinden hun weg naar de sector niet meer terug…”